Blog 2: Tess Scholten, Dramaturg De Lokale Stad – 2 juli 2015

Als je een museum bezoekt of naar de film of het theater gaat, ben je getuige van het eindresultaat van een lang, creatief proces van de kunstenaar. Het werk moet voor zich spreken; naar het proces dat eraan vooraf is gegaan kan de toeschouwer alleen maar raden. Terwijl de gemiddelde bezoeker nu juist zo nieuwsgierig naar dat proces is, omdat het een verdiepende laag aan een werk toevoegt.

Er zijn ontelbaar veel voorbeelden van kunstenaars met een bijzondere werkwijze. Zo liet Ed Harris ter voorbereiding op zijn rol als Jackson Pollock een schilderstudio in zijn eigen huis bouwen en leerde hij zichzelf daar de dripping-techniek van Pollock aan, terwijl hij aan de lopende band Camels rookte. De schilder Gerard Dou zette zijn materiaal altijd met grote precisie neer om vervolgens doodstil achter zijn ezel te gaan zitten wachten tot al het stof neergedaald was. Salvador Dalí viel graag voor zijn doek in slaap met een voorwerp in zijn hand, zodat hij wakker schrok als dat voorwerp uit zijn hand gleed en hij direct zijn dromen op het doek kon zetten. En men zegt dat Woody Allen het liefst uren onder de douche staat om inspiratie op te doen.

Tijdens de gesprekken met de Wijkmakers wordt al snel duidelijk dat ook zij elk een compleet verschillende manier van werken hebben. Lang niet zo excentriek als Dalí of Woody Allen, maar toch heel eigen. De één stort zich vol overgave op de buurt en stelt zich zonder reserves voor als maker die op zoek is naar een onderwerp. De ander stelt zich terughoudender op, wil zo lang mogelijk onontdekt blijven, observeert en gaat het contact met buurtbewoners nog even uit de weg, zodat het poëtische beeld van de omgeving niet doorbroken wordt. Bij weer een ander hoor ik de hersens bijna kraken als het gaat over de vraag wat de verantwoordelijkheid is van een kunstenaar die zich verdiept in een buurt. Mag een kunstenaar zich die plek zomaar toe-eigenen en wat gebeurt er als je daar publiek bijhaalt? Help je de buurt daar nog wel mee of wordt het dan een vorm van voyeurisme?

De fietstocht tijdens Over het IJ Festival leidt door vier verschillende buurten in Noord waar grote veranderingen gaande zijn. Zowel nieuwelingen als doorgewinterde Noorderlingen krijgen door de verhalen van de Wijkmakers de kans om dit deel van Amsterdam met nieuwe ogen te bekijken.

Voor informatie over de tours en tickets, ga je naar De Lokale Stad.