Een reflectie op het huidige Europa - dat is verscheurd door de vluchtelingencrisis en interne politieke verdeeldheid - via de wetten van biologie en fysica

Language no problem Buitenlocatie
#PREMIERE
Tickets

Francesca Lazzeri uses the laws of biology and physics to reflect on contemporary Europe, which has been torn apart by the refugee crisis and internal political division.
 
In biology, the term “homeostasis” describes how a system can withstand the tendency to change in order to maintain a constant, stable internal environment. One example is the way the human body keeps its temperature at 37°C, regardless of external conditions. 

In this new production, Lazzeri defies familiar patterns and systems. She is in search of an equilibrium based on transformation instead of conservation, on strength instead of fear, darkness instead of light. This very physical and visual performance is an attempt to make space for new orders, alternative complex systems, and other life forms. Born from chaos and in search of a fluid stability. 
 

Beeld: Bas de Brouwer

Beeld: Bas de Brouwer

In Dear friend, wolves have always eaten sheep tart Francesca Lazzeri bekende patronen en systemen. Ze zoekt een nieuw evenwicht gebaseerd op transformatie in plaats van behoud, op kracht in plaats van angst, op duisternis in plaats van licht. De sterk fysieke en visuele performance is een poging ruimte te maken voor nieuwe ordeningen, alternatieve complexe systemen en andere levensvormen. Ontstaan uit chaos en op zoek naar een vloeiende stabiliteit.

Het werk van Francesca Lazzeri (Italië, 1991) is altijd een balansoefening tussen abstractie en letterlijkheid, vrijblijvendheid en anekdotiek, het persoonlijke en het politieke. Zij vormt samen met Tamar Blom, Job Rietvelt en Joost Segers het collectief Wild Vlees. De groep vertaalt een sociaal engagement radicaal naar het lichaam. Francesca Lazzeri rondde in 2016 de Mimeopleiding Amsterdam (ATD) af met Being Singular Plural en When everything is human, the human is an entirely different thing (gecoproduceerd door Theaterfestival Boulevard i.s.m. Festival Cement). De laatste, die ze samen met Tamar Blom gemaakt heeft, werd genomineerd voor de BNG Nieuwe Theatermakers. Daarna maakte het duo An Incomplete Life dat op Festival Cement in première ging. In september 2017 ging haar eerste Frascati Productie in première: Everything must be interpreted as intensity, waarin zij de verhouding mens-dier binnen onze samenleving op scherp zette.

★★★★ - Theaterkrant over Everything must be interpreted as intensity 
'Lazzeri bevraagt de intensiteit waarmee mensen hun projecten in de wereld doorzetten ten koste van de rest van de schepping. Ze kiest voor drie sterke beelden op rij: het ongelijke gevecht van de viervoeter met de tweevoeter, het bouwen van een bloedbad en het ridiculiseren van overconsumptie. Nergens doet de voorstelling dramatisch, al heeft iedere scène een uitgesproken intensiteit.'

Idee en regie: Francesca Lazzeri (Wild Vlees), performers: Hidde Aans-Verkade, Evelien Cammaert, Maja Grzeczka, Niels Kuiters, Charles Pas, geluidsontwerp: Abel Kroon, productieleider: Vera Andeweg, creatief producent: Job Rietvelt, advies: Christina Flick, Loes van der Pligt, techniek: Dirk Houthof, met dank aan Tamar Blom, Marcelo Evelin, Joost Segers, foto's: Bas de Brouwer, met dank aan: Maartje Prins.

Wild Vlees wordt ondersteund door de nieuwe makers regeling van het Fonds Podiumkunsten. Jaarlijks coproduceren Frascati Producties en Over het IJ Festival werk van de nieuwste generatie makers die voorstellingen creëren voor de stedelijke omgeving.